Instytut Rór Rzeczywistych i Czasu Rórowego
Historia:
Instytut istniał w latach 1984-86. Pracowało z nim trzech profesorów niezwyczajnych i
dwóch adiunktów. Większość prac powstała w kwaterze głównej instytutu
mieszczącej się w roku 1884 w pokoju 117 DS "Ondraszek". W roku 1985 i w latach
następnych Instytut działał na IV piętrze tego akademika. Do dziś znajduje sie tam trzyosobowe, czterolinowe
wahadło fizyczne wykorzystywane w pracach badawczych, szczególnie w pracach nad projektem "Kontrolowany wyciek krwi przy uderzeniu w kaloryfer".
Prace instytutu:
Twierdzenia o całkowaniu i sumowaniu w przestrzeniach rorowych
Twierdzenie:
W przestrzeniach rórowych wynikiem dowolnego całkowania jest 17.
Twierdzenie:
W przestrzeniach rórowych wynikiem dowolnego sumowania jest 15.
Pojecie całki po drucie kolczastym i
całki po jezu
Całka po drucie kolczastym, jest relatywistycznym odpowiednikiem
całki Reamana I rodzaju po krzywej
Całka po jeżu to całka Reamanowska II rodzaju po płaszczyźnie
zamkniętej (bo jeż się zesłościł).
Twierdzenie o funkcjach pięknych
Twierdzenie:
Funkcje nie musza być ciągle aby byly piękne.
Działalność wydawnicza:
W historii instytutu wydane zostały wykłady Analizy Matematycznej, Równań
Różniczkowych i Algebry doc. Walichiewicza. Spisane wykłady zostały
wydane w nakładzie 200 szt. bez zgody autora. Zyski ze sprzedaży przeznaczone były
na działalność naukowa Instytutu.